Iman/ ایمان

صوب تقریبن ساعتای دہ بود۔ ٹرین سٹیشن رافتوم۔ ٹکٹ خریدہ بلے پلیٹ فارم امادوم۔ یک منٹ بعد ٹرین اماد۔ بلے پلیٹ فارم ایستاد شود۔ بلے ٹرین بال شودوم۔ رش نہ بود۔ زیاد سیٹا خالی بود۔ بلے یک سیٹ پہلوی ٹیبل شیشتوم۔ بلے ٹیبل روبروی مہ یک لوکل اخبار پورتاو بود۔ اخبار رہ گرفتہ خاندو شروع کدوم۔ یک منٹ بعد ٹرین رئي شود۔ یگو ہفت منٹ بعد ٹرین بلے یک دیگہ اسٹیشن ایستاد شود۔ دیگہ مسافرا بلے ٹرین بال شود۔ دہ ای دوران یک نفر گوڈ مارننگ گفتہ روی بروی مہ شیشت۔
گوڈ مارننگ شی خلافِ توقع بود ازو خاطر چند مائیکرو سیکنڈ وری حیران شودوم مگر زود موسخندی کدہ اونا رہ گوڈ مارننگ گفتوم۔ اونا تقریبن دہ عمرای شست سالہ بود۔ مردم عمومن بلے بس یا ٹرین قد نفرِ ناشناختہ گپ نمیزنہ مگر ای نفر از شکل خو آدمِ خوش اخلاق دیدہ موشود۔ Continue reading

The Salvation Army/دہ سالویشن آرمی

چاشت بود۔ طرفِ دروازہ رافتوم۔ یگ لیٹر دہ دانِ دروازہ پورتاو بود۔ لیٹر رہ گریفتہ خاندوم — دوبارہ دہ غور خاندوم۔ فکر کدوم کہ جای ٹریننگ دہ یونیورسٹی باشہ مگر نہ — ٹریننگ دہ سالویشن آرمی بود۔
آئیڈے ازونا اوّل خوش نماد کہ اونا چرا ای جای رہ برای ٹریننگ انتخاب کدہ بود۔ دل بے دل ایڈرسِ سالویشن آرمی رہ بلے گوگل میپ ٹائپ کدوم — بعد ازو خوش شودوم کہ جای ٹریننگ نزدیکِ خانہ استہ — یگو بیست منٹ راہ پیدل بود۔
صوبائ شی صوب ساعتای نوینم پیادہ طرف ٹریننگ رئي شودوم۔ غئیدیکہ نزدیک بلڈنگ رسیدوم یگ کلان سرخ خِشتی رنگ و آٹومیٹک شیشہ ای دروازہ برای استقبال مہ موجود بود۔ دروازہ خودبخود واز شود وقتیکہ نزدیکِ دروازہ رسیدوم۔ دہ مینے بلڈنگ از تمام اوّل آوازای بچای ریزہ دہ گوش مہ اماد۔ دہ ای دوران فکر کدوم کہ ما شاید یگو غلط جای امدوم۔
طرفِ ریسپشن رافتوم۔ یگ جوان خوش شکل بلونڈ دختر بلے ٹیلیفون مصروف بود۔ غئیدیکہ اونا از ٹیلیفون فارغ شود اونا طرف مہ موسخندی کدہ توخ کد و دہ خوش اخلاقی گفت، “ صوب بخیر۔ بوگین چی کار درین؟” Continue reading

گوسپو/Gospo

چند سال پیش علی وقتیکہ دہ کوئٹہ زندگی موکد اونا دہ خانہ یک نذر گریفتہ بود۔ برای ازی نذر اونا یک رشتہ دار خو کہ قصاب بود پیسہ دد کہ از گنج یک گوسپو بیارہ۔ قصاب صوب تقریبن ساعتای یازدہ گوسپو رہ دہ خانہ آوورد۔ بغ بغِ گوسپو رہ غئیدیکہ علی دہ غول اولی شنید اونا از خانہ برو بور شود۔ کلان صحت مند گوسپو بود۔ رنگ شی سیاہ و سفید بود۔ قصاب گوسپو رہ دہ درختِ توت بستہ کدہ رئي بود۔ گوسپو دہ ای دوران مسلسل بغ بغ کدہ رئي بود — ایطرف او طرف توخ کدہ رئي بود۔ مینے چیمائ شی یک خاص پریشانی و تشویش دیدہ موشود۔ بچے برار علی مینے یک کاسہ برای گوسپو آو آوورد۔ گوسپو دان خو مینے آو زد مگر آو نخورد — مسلسل بغ بغ کدہ رئي بود ۔ گوسپو ام بخیالم کہ خبر شودہ بود کہ اونا برای کودم مقصد دہ خانے ازونا امدہ بود ازوخاطر اونا بغ بغ کدہ رئي بود۔ على بخاطریکہ نیک مقصد دشت ازوخاطر اونا خوش بود کہ ای گوسپو انشاالله خوب گوشت بور مونہ۔ Continue reading


سکولہای کوئٹہ ہر سال از اولنہ ہفتے مارچ باقاعدہ برای درس و تدریس واز موشنہ۔ دہ پونزدے مارچ 1995, بعد از یک سالہ ٹریننگ, پوسٹنگ مہ دہ گورنمنٹ مڈل سکول ہنہ اوڈک شود۔ صوب ساعتای نو از خانہ پیادہ طرف بازار (بس اڈہ) رئي شودوم۔ ساعتای پاؤکم دہ بلے ویگن شیشتہ طرفِ سکول رافتوم۔ تقریبن یگو چیل منٹ بعد ویگن نزدیکِ سکول ایستاد شود۔ از ویگن برو امادوم۔ طرف سکول آہستہ آہستہ پیدل رئي شدوم۔ بلے گیٹِ سکول یک ریزہ بورڈ بود بلے شی نوشتہ بود “گورنمنٹ مڈل سکول ہنہ اوڈک کوئٹہ”۔ گیٹ سکول واز بود۔ داخل سکول شدوم۔ سکول کلان نبود، ریزہ بود۔ چار کلاس طرف دیست چپ و سہ کلاسِ دیگہ طرف دیست راس بود۔ روی بروی سکول واز بود — یگو دیوال نبود۔ درختا مثلِ دیوال وری کشت بود۔ چار پنج نفر دہ مینے سکول بلے چوکیا دہ شکلِ دائرہ دہ گرمی شیشتہ و سگریٹ کشیدہ رئي بود۔ غئیدیکہ نزدیک ازونا رسیدوم سلام کدوم۔ اونا طرف مہ توخ کدہ کم حیران شود کہ ای بچے آزرہ دہ کجا امدہ مگر زود “واعلیکم السلام” گفت۔ Continue reading

Qasam/قسم

ما قسم خو پورا کدہ وقتیکہ از شیلہ برو امادوم رضا رہ نہ دیدوم۔ ای بغل او بغل توخ کدوم مگر رضا معلوم نشود۔ یک ریزہ بچے محلہ پہلوی مہ ایستہ بود طرف مہ توخ کدہ رئي بود ازو پرسان کدوم “رضا کجا شود؟”
“او نو سون رافت،” طرفِ یک ریزہ گلی اشارہ کدہ گوفت۔
کم بال رافتوم دہ کنارے گلی مینگرنوم کہ یک فُٹبالی و پَئیچے مَئیلہ شور خوردہ رئي بود۔ نزدیک شی رسیدوم مینگرنوم کہ رضا دہ پہلوی دیوالِ گیلی شیشتہ یک اخبارِ کوہنہ و پارہ خاندہ رئی بود۔
“یار، تو باید بوٹای خو صاف کنی تو اخبار خواندہ رئي یی،” ما کم دہ قار گفتوم۔
“نہ یار، دَرو توخ مونوم کہ یگو نامِ خدا یا آیاتِ قرآن نہ باشہ،” رضا گوفت۔
“یار، کم اخبار شی مرا ام بیدی کہ ما بوٹای خو صاف کنوم۔” Continue reading