Do Waqiay/دو واقعہ


زمانای نوجوانی بود بخیالم نہم میخاندوم۔ ہفتم یا ہشتم محرم بود۔ بیگاہ، ساعتای شش یا ہفت بود کم تاریک شدہ رئی بود۔ بابے مہ خدا بیامورزہ از خاطرِ یگو کار مرہ مشین روڈ کوئٹہ رئی کد۔ زود سائیکل خو گرفتوم۔ از خانہ برو امادوم۔ سائیکل چلاندہ بلے علمدار روڈ امادوم۔ آوازای نوحہ و مجلس از چند دکانا و سبیلہا میماد مگہ غئیدیکہ نزدیکِ جامعہ امام صادق رسیدوم آوازای نوحہ و ماتم زیاد شدہ رئی بود بخاطریکہ آوازای نوحہ و ماتم از سپیکرای مختلف امام بارہ گاہ بلخصوص امام بارگاہِ سیدآباد، امام بارہ گاہِ بلتستانیا و امام بارہ گاہِ نچاری میماد۔ دہ علمدار روڈ ایتر احساس موشد کہ از ار گوشے آسمان آوازِ نوحہ و ماتم میماد یا مثلیکہ تمام دنیا غم گرفتہ بود۔ وقتیکہ کم تاہ رفتوم آوازای نوحہ و ماتم از امام بارگاہِ گلگتیا، قندھاریا و پنجابیا ام میماد۔ Continue reading