Fly/ پَشکل

دیروز بسیار تیز طرفِ جلسہ (میٹنگ) رئی بودوم۔ تیز تیز قدم میزدوم۔ یگ چِم مہ طرفِ ساعت و دیگہ شی طرفِ راہ بود۔ کوشش کدہ رئی بودوم کہ دہ وقت دہ جلسہ بیرسوم۔ گڈپ گڈوپ کدہ تیز رئی بودوم کہ دہ موبائل مہ یگ زنگ اماد۔ دستِ راس خو دہ جیبِ راس بوردوم۔ موبائل نہ بود۔ دہ جیبِ چَپ ڈونڈل کدوم موبائل پیدا شود۔ یگ رفیق مہ زنگ زدہ رئی بود۔ بموجرد یکہ دان خو واز کدوم کہ ھیلو بوگیوم یگ ریزگگ پشکل (فلای) دہ دان مہ رافت۔ تا سلام کدوم معلوم شود کہ پشکل پیش رافت۔ خدایا چیز کار کنوم؟ اگہ تف کنوم یگ مسئلہ اگہ نہ مسئلہ ای دیگہ۔ آدما از ھر دو طرف مہ بقد سیل اَلی میماد مورافت۔ کجا بوروم؟ چیزکار کنوم؟ دمی فکروخیال بودوم کہ پشکل از گلون تاہ رافت۔

فکرمند شودوم — خدایا، پشکل صاف بود یا نہ؟ حلال بود یا حرام؟ اگہ حلال بود  خوب، اگہ نہ بسم چیز کار کنوم؟ دہ یگ عجب قئی کشک گرفتار بودوم۔ تمام زندگی حرام نہ خوردوم اگہ امی حرام بود بسم چیز کار کنوم؟ چابوک طرفِ دکان رافتوم کہ یگ بوتل آؤ بیخروم۔ دہ زودی آؤ خریدوم۔ از دکان بورو امادوم۔ دانِ بوتل رہ واز کدوم کہ آؤ اوچی کنوم سمیدم دہ یاد مہ اماد کہ امروز روزہ استہ۔ ای خاگ آلی چیز کار کنوم؟ آؤ اوچی کنوم یا نہ؟ دہ می شرائط از یگ قورد آؤ روزہ باطل موشنہ یا نہ؟ بسیار دہ مشکل گرفتار بودوم۔ خدا یگ موسلمان رہ دئی روز گرفتار نکنہ۔ آمین۔

خلاصہ آؤ اوچی نہ کدوم ۔ فقط دان خو بولغو کدوم۔ البتہ معلوم نہ شود کہ شرعی حیثیتِ پشکل چیز استہ؟ پشکل روزہ رہ باطل مونہ یا نہ؟ بہرحال خدا رہ شکر کدوم کہ آؤ نہ خوردوم۔ اگہ یگ قورد آؤ موخوردوم، روزے مہ یقیناً باطل موشود و جای مہ یقیناً دہ جہنم موبود۔ خدایا شکر کہ جان خو از جہنم نجات دَدوم وگہ نہ بلے یگ قورد آؤ بسیار ٹب موخوردوم۔

از یگ طرف میٹنگ دیر شودہ رئی بود از طرف دیگہ یگ نَو شرعی مسئلہ پیدا شودہ رئی بود۔ بہرحال طرفِ میٹنگ رافتوم۔ اَوقاتا تلخ بود۔ بسیار ناراحت  بودوم کہ چرہ موبائل رہ گرفتوم؟  بلے رفیق خو اَم قار بودوم کہ چرہ بے وقت مرہ زنگ زد؟ دہ شک گرفتار شودوم کہ امروز روزے مہ موشنہ یا نہ؟

    تقصیر از رفیق مہ استہ،” خود خو تسلی دَدوم۔  اگہ رفیق مہ زنگ نہ میزد، مہ دان خو واز   نہ موکدوم۔ یقیناً غلطی ازونا استہ۔

 کم پیش رفتوم دوبارہ فکر کدوم “کہ خطا از پشکل استہ نہ کہ از رفیق مہ۔” پشکل خود شی دہ دان مہ رافت رفیق مہ رئی نہ کد۔ جان خو از گناہِ روزہ خلاص کدوم البتہ ترس موخوردوم کہ خدا نخواستہ خونِ پشکل دہ گردوی مہ نشنہ۔ اگہ پرسان شود باز چیز جواب بیدوم؟ مہ ناقی دان خو واز نہ کدوم۔ رفیق مہ زنگ زد۔ مہ دان خو واز کدوم. پشکل دہ دان مہ رافت۔ کوشش کدوم کہ پشکل زندہ بور شونہ، نہ شود۔  دہ زی تقصیر از مہ چی استہ؟ اگہ جواب نہ میدہ دوم رفیق ناراض موشود ٹیلی فون رہ جواب دَدوم پشکل دہ دان مہ رافت۔ دہ اینجی یگ فیصد تقصیر از مہ نیہ۔ ہر چی کہ استہ از رفیق مہ استہ یا از خودی پشکل۔ امیتر معلوم موشنہ کہ از موبائل مہ ام کم کم استہ۔

 دہ می چورتا غرق بودوم کہ یگ نو گپ دہ فکر مہ اماد۔ بخیالم کہ مہ دہ غلط وقت دہ غلط جای بودوم امزو خاطر امی غلط کار شود۔ اگہ مہ دہ اَمزو وقت دہ خانہ یا دفتر (آفس) مو بودوم، یقیناً ای غلط کار نہ موشود۔ ازی معلوم موشنہ کہ کم کم قصور از غلط جای و غلط وقت ام استہ۔

قط قدم قاطی قاطی فکر اَم تیز رئی بود۔ ہیچ نہ فامیدوم کہ کودم طرف رئی یوم۔ یگ وقت فامیدوم کہ ایگریز دہ غلط راہ رئی یوم۔ امونجی ایستاد شودوم۔ ایطرف توغ کدوم اوطرف توغ  کدوم۔ راہ رہ پیدا کدوم و دوبارہ طرفِ دفتر رئی شودوم۔ موبائل رہ توغ کدوم پنج دقیقہ مندہ بود کہ میٹنگ شروع شونہ۔ قصد کدوم کہ دیگہ یگو مولمود فکر نہ مونوم۔ چابوک چابوک طرفِ آفس رافتوم۔

خدایا شکر کہ دہ آفس دہ وقت رسیدوم۔ طرفِ استقبالیہ (ریسپشن) رافتوم۔

“Good morning Mr Younas. I’m sorry the meeting has been cancelled,” the receptionist lady said.

“Do you know why?” I enquired.

“Yes, Mr James had a terrible accident this morning so he won’t be able to make it,” she informed. “I’ll let you know, if I get any further information.”

“O.K. Thank you. See you later,” I said. And she got busy with another call.

 طرفِ دروازے دفتر رافتوم کہ بُرو بور شونوم۔ حیران بودوم، ای چی کار شود؟ امروز یگ پشکل ناقی کُشتہ شود بخاطریکہ مہ دہ غلط جای دہ غلط وقت دان خو واز کدوم۔ پشکل ناق کشتہ نہ موشود اگہ مہ دان خو واز نہ مو کدوم۔ جیمز چرا ٹکر کد؟ بخیالم اونا اَم دہ غلط وقت دہ غلط جای بود۔ ازیخاطر ٹکر کد۔ ایکسیڈنٹ نہ موشود اگہ اونا یگ ثانیہ پیش ازو جای تیر موشود۔

 بمو جردیکہ پای خو از دفتر برو ایشتوم بلے موبائل مہ بسم زنگ اماد۔ فیصلہ کدوم کہ ہر کَسیکہ باشہ جواب نہ میدیوم۔  گرچہ گرد گوشے مہ یگو پشکل دیدہ نہ مشود مگہ باز ام جواب نہ دَدوم۔ یگ پشکل خوردوم دیگہ بسہ۔ اگہ دا دقیقہ پیش، دان مہ دہ اختیار نہ بود آلی خو استہ۔ یعنی دہ بعضِ شرایط کمگ اختیار خو دَروم۔ اگہ مہ ازو جای نہ مورافتوم یقیناً ای کار نہ موشود۔ یا اگہ پشکل دہ او جای نہ میماد یا دہ احتیاط پرواز موکد یا کم پاسترک میماد اِمروز زندہ موبود۔ مگہ متاسفانہ ای کار شود۔ اگہ یگ مو اَم احتیاط موکدی ای کار نہ موشود۔ خبر نہ دَروم آیا احتیاط حادثہ رہ کم مونہ یا نہ؟ مو احتیاط کنی یا نہ؟ دہ امی فکرا بودوم کہ یگ زنگِ دیگہ اماد۔ موبائل رہ توغ کدوم کہ خاتو صایب ایگریز زنگ زدہ رئی بود۔ خدایا زنگ رہ بیگروم یا نہ۔ دہ یگو مشکل گرفتار نہ باشہ یا امکان درہ یگو خیل پرسان کنہ؟ ہر دو قسم سوالات دہ فکر مہ امدہ رئی بود۔ خلاصہ زنگ رہ گرفتوم۔

                 .زود خانہ بیہ،” خاتوی مہ گوفت”   

            چرہ؟” پرسان کدوم۔” 

    دہ آتش خانہ اوفتیدوم۔ دست مہ اوگار شودہ،” خاتوی مہ گوفت۔”